Buitenlucht
Work on Commission
by Hospital UMC - St Radboud - University Centre for Chronic Diseases Dekkerswald (UCCZ)
2008-2010
glass panes hand - painted (1,80 x 0,70m) + glass pane for lightbox (3,50 x 0,70m)

For the waiting-room for children with chronic lung diseases I produced this environment. My aim was to trigger the sick children's imagination by fantastic images referring to the act of breathing.
The power of imagination can make a big difference in healing. In collaboration with the German manufacture glasraeume from Paderborn I had unique chance to work with artisian painter to tranfer my photograpic images back on glass, like the old fashoned dia slides!

link to the manufature: Glasräume.

Daan van Speybroeck, the formere Art Coordinator of St Radboud University, wrote 2011 about that work: "Voor haar kunstopdracht in Dekkerswald begaf Anneke Ingwersen zich in de wereld van de kinderen: zeepbellen zweven door de lucht. Ze zorgen voor beweeglijkheid, terwijl bepaalde figuren erin gevat, ja er misschien in gevangen zitten. Hoe dan ook voeren ze ze mee. Wordt het daarom een kwestie de bellen te grijpen of gaat het erom ze tot het punt waarop ze openbarsten te brengen? De wereld van de kinderen wordt hier fabelachtig – een soort sprookje niet gespeend van een zekere akeligheid. Vandaar dat nachtvlinders hier en daar zwarte accenten leggen.
In de kinderwachtkamer is dit alles uitgewerkt op de er aanwezige glasramen – met hun doorzichtigheid een adequaat materiaal. Het zorgt in een ziekenhuis voor een welkome luchtigheid, maakt de ruimte met ramen in drie wanden, een beetje tot een luchtkasteel. De kinderen wachten en spelen tussen twee bewerkte glasoppervlaktes: een binnenraam met boom van gebrandschilderd glas, en een glazen buitenwand met het genoemde sprookjesachtige speelse bollen-, ballen-, ja bellenspel. De ruimte daartussen gevat, wordt aan een zijkant geflankeerd door een raam in een langwerpige nis. Daar zien we de alledaagse werkelijkheid met haar vele plastiek voorwerpen die ons omringen maar ons als dusdanig nog nauwelijks opvallen. Vormt deze cultuur van bijoux en plastiques slechts de schaduw van de werkelijkheid, intussen is ze mooi op gebrandschilderd glas weergegeven, een gesublimeerde spanning teweegbrengend waar de nachtvlinders toe aangetrokken worden. Dit raam belichaamt een soort tegenkracht voor de twee andere ramen en geeft een artistieke geladenheid aan de ruimte die het louter op de kinderen gericht zijn van de andere, bijstuurt. Het geheel is een bijzonder kunstwerk met – gezien de context van de wachtkamer in een ziekenhuis – het perspectief op een gezond leven … dat, met de donkere lijnen van de nachtvlinders, echter nog niet helemaal gerealiseerd kan worden."

Buitenlucht
Work on Commission
by Hospital UMC - St Radboud - University Centre for Chronic Diseases Dekkerswald (UCCZ)
2008-2010
glass panes hand - painted (1,80 x 0,70m) + glass pane for lightbox (3,50 x 0,70m)

For the waiting-room for children with chronic lung diseases I produced this environment. My aim was to trigger the sick children's imagination by fantastic images referring to the act of breathing.
The power of imagination can make a big difference in healing. In collaboration with the German manufacture glasraeume from Paderborn I had unique chance to work with artisian painter to tranfer my photograpic images back on glass, like the old fashoned dia slides!

link to the manufature: Glasräume.

Daan van Speybroeck, the formere Art Coordinator of St Radboud University, wrote 2011 about that work: "Voor haar kunstopdracht in Dekkerswald begaf Anneke Ingwersen zich in de wereld van de kinderen: zeepbellen zweven door de lucht. Ze zorgen voor beweeglijkheid, terwijl bepaalde figuren erin gevat, ja er misschien in gevangen zitten. Hoe dan ook voeren ze ze mee. Wordt het daarom een kwestie de bellen te grijpen of gaat het erom ze tot het punt waarop ze openbarsten te brengen? De wereld van de kinderen wordt hier fabelachtig – een soort sprookje niet gespeend van een zekere akeligheid. Vandaar dat nachtvlinders hier en daar zwarte accenten leggen.
In de kinderwachtkamer is dit alles uitgewerkt op de er aanwezige glasramen – met hun doorzichtigheid een adequaat materiaal. Het zorgt in een ziekenhuis voor een welkome luchtigheid, maakt de ruimte met ramen in drie wanden, een beetje tot een luchtkasteel. De kinderen wachten en spelen tussen twee bewerkte glasoppervlaktes: een binnenraam met boom van gebrandschilderd glas, en een glazen buitenwand met het genoemde sprookjesachtige speelse bollen-, ballen-, ja bellenspel. De ruimte daartussen gevat, wordt aan een zijkant geflankeerd door een raam in een langwerpige nis. Daar zien we de alledaagse werkelijkheid met haar vele plastiek voorwerpen die ons omringen maar ons als dusdanig nog nauwelijks opvallen. Vormt deze cultuur van bijoux en plastiques slechts de schaduw van de werkelijkheid, intussen is ze mooi op gebrandschilderd glas weergegeven, een gesublimeerde spanning teweegbrengend waar de nachtvlinders toe aangetrokken worden. Dit raam belichaamt een soort tegenkracht voor de twee andere ramen en geeft een artistieke geladenheid aan de ruimte die het louter op de kinderen gericht zijn van de andere, bijstuurt. Het geheel is een bijzonder kunstwerk met – gezien de context van de wachtkamer in een ziekenhuis – het perspectief op een gezond leven … dat, met de donkere lijnen van de nachtvlinders, echter nog niet helemaal gerealiseerd kan worden."